كسان مشاراليه ورود نموديم ، از قرار هر شبى دو قران و نيم اجرت منزل نموديم . حياط بسيار خوب . حوض‌هاى متعدد . آب هاى جارى بسيار سرد و گوارا ، نزديك بازار . هواى بسيار خوش ، منزل خالى از اغيار . بسيار راحت شديم . از زحمت راه و خستگى و كثافت [ 25 ] درآمديم . از فرقِ سر تا پا را تطهير نموديم . حتى فرش و رختخواب را از بابت احتياطى كه در كشتى پيدا كرده بودند ، شستشو نموديم . آن وقت به زندگى پرداختيم . چه نعمت‌هاى فراوان ارزان كه درآنجا نايل شديم و چه تماشاها كه در شام خراب نموديم ، بهخصوص مسجد جامع شام كه معروف به مسجد يحيى و زكريا است و قبر آن پدر و پسر در آنجا محل زيارت است . فيالواقع بهحسب صفا و وسعت و زينت ، اول مسجد عالم است . ظاهراً بنايش همان بنايى است كه وليد بن عبدالملك اموى نهاد كه خراج هفت ساله شامات را صرف بناى او نمود . در يك گوشهء آن مسجد ، بقعهء مزينه مشاهده شد . گفتند بقعهء رأس الحسين است . وقتى كه به زيارتش مشرّف شديم كه اوّل زيارتگاه ما بود . از بابت مشاهدهء خون مقدس كه در آنجا چكيده شده بود و اليوم نيز از پشت شيشهء منصوبه به پنجرهء فولاد مشهود بود ، حال بىاختيارى به ما از كمال رقت دست داد . فى الحقيقه بوى مقدس حسين علانيه از آن مكان شريف استشمام مىشد . اين بود كه بى اختيار ضجهء واحسيناه از ماها بلند گرديد و نظير آن حال فردا صبحى به ماها دست داد كه به زيارت قبر مطهر حضرت رقيه خاتون بنت الحسين - عليها و على أبيها السلام - كه آن هم در طرف غربى مسجد